Wanneer Comfort Schuurt Poem by Mario, Lucien, Rene Odekerken

Een kamer die altijd vertrouwd voelde,
maar nu net iets te klein ademt.
Gesprekken die vloeien als altijd,
maar onder de oppervlakte wringt iets.

De stoel waar je graag in zat,
zit vandaag anders onder je huid.
Een stilte die langer duurt dan nodig,
ogen die net iets langer blijven hangen.

Alsof de wereld een halve slag gedraaid is,
net genoeg om te merken
dat wat ooit vanzelfsprekend was,
nu iets vraagt.

Om stil te staan,
of om in beweging te komen.