Het glinstert in het licht,
stil, zonder een woord.
Niet gevallen, niet gedroogd,
maar wachtend, zwevend
tussen blijven en gaan.
Is het verdriet dat geen naam kent,
of een herinnering die weigert te vervagen?
Een zucht van gemis,
of gewoon de wind
die even langs de wimpers strijkt?
Niemand vraagt,
niemand weet.
Het blijft,
voor even,
en verdwijnt dan zonder spoor.
This poem has not been translated into any other language yet.
I would like to translate this poem