Weer Vertrouw Ik Mezelf Toe Poem by Mario, Lucien, Rene Odekerken

Weer vertrouw ik mezelf toe
het ongemak dat in mij heerst
Het niet kunnen begrijpen
van wat er zich om me heen afspeelt
En de dingen die duidelijk zichtbaar zijn
verdring alsof ze niet aanwezig zijn

Weer vertrouw ik mezelf toe
dat hetgeen mij dierbaar is
mij nagenoeg ongedeerd laat
En dat ik waarschijnlijk
niet meer het besef heb
dat ik nog leef

Weer vertrouw ik mezelf toe
dat ik niet meer de persoon ben
die mijn moeder ter wereld gebracht heeft
En dat ik onwaardig ben
om überhaupt haar zoon te mogen zijn
Want de liefde die zij
middels haar natuurlijk moeder instinct
aan mij heeft gegeven
nooit genoeg
heb mogen waarderen