Willekeurlikeur Poem by Madrason .

Binnen een systeem neigen de normen en waarden te nivelleren. Opportunisme treedt op in de plaats van verdraagzaamheid. Draagkracht, daar moet je zelf maar uit zien te komen; het is ieder voor zich en Men weet goed zijn/ haar recht te halen. Overassertiviteit wordt aangeleerd en de lieve mens is ten dode opgeschreven, achtergebleven. Algoritmes zijn dus ook opportuun. Iedereen is niet gelijk dus, willekeur helpt de laffe mens een muur te bouwen, vertrouwen is een opengetrapte deur geworden met als tweede keus een dakraampje voor duiven en vleermuizen, nocturnen. De menselijkheid verslapt, weggezakt met zakje chips achter de treurlampbuizen die het huis een multiculturele sfeer bieden, lekker cosi, heerlijk gezellig zwelgen in de eigen kleine wereld en achter wederom die Muren, kent men nog de Buren? Punten kun je niet meer sparen als het je al niet meer goed ging, waarom dan ook dan ligt de bal altijd bij jezelf! Projecties en roddel vieren de boventoon men overstemd het waarachtige inhoudelijke geluid, Nietzsche moet eruit! In zware kost heeft men geen zin, gewin zin dus de neus vooruit, achteruit is een vloek een bewaarheide angst die dient te worden bestreden, maar daar, ginds, ver van je bed een metertje of 5 blijf van mijn lijf, in arren moede ligt daar uitgeput Tevreden. M