Windstil Poem by Mario, Lucien, Rene Odekerken

Windstil

Die lug lê swaar,
soos water wat nie beweeg nie.
Bome staan stil,
takke, vingers wat niks aanraak.

Geen fluister,
geen skaduwee wat gly nie.
Net stilte,
'n asem wat nie kom nie.

Die aarde wag,
maar op wat, weet niemand.
Winstil-
die wêreld hou sy asem op.

COMMENTS OF THE POEM
READ THIS POEM IN OTHER LANGUAGES
Close
Error Success