Życie(Oda Do Tadeusza Różewicza) Poem by Mario, Lucien, Rene Odekerken
Życie(Oda Do Tadeusza Różewicza)
Słowa umierają
zanim zaczną oddychać
pustka wypełnia się ciszą
i dźwiękiem upadku.
Wszystko jest zburzone
kamienie leżą jeden na drugim
bez rąk, które je dotkną
niczego już nie budujemy.
człowiek
cień
między porankiem a wieczorem
spalony w nocy.
Nie piszé o nadziel
nie ma już nic do powiedzenia
tylko prawda
nagie drzewo
bez liści.
This poem has not been translated into any other language yet.
I would like to translate this poem
Delivering Poems Around The World
Poems are the property of their respective owners. All information has been reproduced here for educational and informational purposes to benefit site visitors, and is provided at no charge...
8/29/2026 11:01:19 AM # rel_20260827T145718Z_a0f1bd3
