Zilvervisjes Poem by Madrason .

Ik keek naar de muur
alles was vergeeld
de zilvervisjes hadden honger
de evolutie paramilitairen
ze leefde al miljoenen jaren
en wij mensen dan
onze momentopnames
en portretten ingelijst
ach ja telkens weer
een leven lang…...
een leven lang…...
onafhankelijk van haar lengte
los van de zwaartekracht
onbedacht het beeld
aan de wand van ….
vroeger dat is nu
geschiedenis kort of lang
dat doet er niet toe
maar wel de samenhang
en het gele slechte behang
dat is misschien ouder
dan uw verhaal,
een levensverhaal
een leven lang…..
levenslang. M