Zuilheilige Poem by Madrason .

Zuilheilige

Kwam een vrouw op me toe
ze keek ietwat moe
en begon te watervallen
voluptueus en subtiel
krabbend langs haar neus
zei ze; ………………….
ik kan enorm goed paalzitten hoor
er viel een mannenstilte
en ook verdween de kilte
ze kreeg plots haar gehoor
ik probeerde wat te relativeren
het tij voor haar te keren en zei
wist u dat er zuilenheiligen zijn
Willink schilderde ze zeer fijn
daar zag ze haar plan in duigen
en velen daarvan getuigen
toen kwam haar zoon er aan
kom mam, met je blablablabla,
we moeten nu weer gaan! M



PS: zuilheilige m
1. (religie)iemand die bij wijze van terugtrekking uit de wereld boven op een zuil woont
◦ Simon Stylitses is de bekendste zuilheilige, maar zijn voorbeeld is door velen gevolgd.
paalzitten
1. (spel)proberen zo lang mogelijk te blijven zitten op een paal die rechtop in het water staat

Zuilheilige
Saturday, August 15, 2020
Topic(s) of this poem: fun,lifestyle
COMMENTS OF THE POEM
READ THIS POEM IN OTHER LANGUAGES
Madrason .

Madrason .

waalwijk netherlands
Close
Error Success