Zuiplatourette Poem by Madrason .

De dronkenman vergeet dat hij luidruchtig is
als een balkende ezel in bitter het gemis
als een lachend kind dat vol van ergernis
stotend zijn teen en zijn been aan dezelfde steen
het heeft geen idee meer waarheen
en kleutert zo heerlijk alleen
dien ezel met balk in zijn oog
die schreeuwend van pijn mens ik houdt het niet droog
hij vindt per weeromstuit zijn eigen gat niet meer
van 't slot noch van god noch op die van 't gemak
hij is als een dove maar 'zonder' wederhoor
in de zeik druipend van zijn eigen kak
en spreekt als een man als was ie EEN koor
en balkt als een ezel steeds zonder gehoor
waarom is de wereld dan toch zo gemeen
ách gut lieve troost toch en neem er nog een
waarom is de wereld dan toch zo gemeen
ách gut lieve troost toch en neem er nog een
…..een ieder heeft 'pret' van die Zuiplatourette! M

PS; in retrospect dacht ik aan Tom Waits; The piano has been drinking! /