Zwart En Wit Poem by Mario, Lucien, Rene Odekerken
Zwart En Wit
Zwart zwijgt,
een bodemloze afgrond,
waar gedachten verdwijnen,
zonder spoor.
Wit schreeuwt,
een verblindende stilte,
te fel om aan te raken,
te leeg om te begrijpen.
Ze raken elkaar,
aan de rand van een grens
die geen midden kent.
Zwart slokt,
wit duwt.
Tussen hen,
een schaduw,
noch wit, noch zwart.
Een adem van grijs,
die geen antwoord geeft.
This poem has not been translated into any other language yet.
I would like to translate this poem
Delivering Poems Around The World
Poems are the property of their respective owners. All information has been reproduced here for educational and informational purposes to benefit site visitors, and is provided at no charge...
8/29/2026 2:04:36 AM # rel_20260827T145718Z_a0f1bd3
