Νάρκισσος Poem by dimitrios galanis

Πλανήθηκε μονάχος του στις ερημιές.
Κοντά του δεν καταδέχτηκε καμμία συνοδεία.
Τα μάτια του εβλέπανε στ' ακύμαντα νερά
μονάχα τη δική του 'θεωρία'
να στέκεται εκστατική μπρος τη μορφή
που περνοδιάβαινε μοναχική
στις όχθες λίμνης, ποταμού ή στάσιμου νερού.
Στην πλάνη βούλιαξε που πέφτει οφθαλμός
συγκρίσεως όταν του λείπουνε σταθμά
και πλάνητας της μοναξιάς του μανικός
στης τύφλας του την ερημιά
δεν πρόλαβε ούτε να μετανοιώσει για το κρίμα,
να μη διαβεί του κόσμου στράτες κι αγορές
την αγαπάζουσα τον άλλονε για να χαρεί ματιά.