ಹಿಂದೊಂದಿತ್ತು ದಿನ,
ತೃಪ್ತಸುಖ ಸ್ಫುರಣೆಯಿಂದ,
ಹರೆಯ ಹಮ್ಮಿದ ಹೃದಯದಿಂದ
ನಿನ್ನ ನೋಡಿ ನೋಂತ ದಿನ.
ಕಾಲಕಂದರ ಬೆಳೆುತು,
ಭಾವತೀವ್ರತೆ ಸೊರಗಿತು,
ಮನಸ ಮಂಜು ಕಮಿತು;
ಕಾಲದಿಬ್ಬದ ಗುಂಟ ಮೂಡಿತು
ಸುಖದ ದಿನದ ಹೆಜ್ಜೆ ಗುರುತು,
ಹಸುರು ಜೀವದ ಹುಲುಸು ಜೀವನ
ಹೆಜ್ಜೆ ಗುರುತು ದಿಕ್ಕು ಮರೆತು;
ಶಿಲೆಗೆ ಹಬ್ಬಿ ಬೆಳೆದು ಬಂತು;
ಶಿಲೆಯು ಜೀವನವಾುತು,
ಮರಳು ಯೌವನವಾುತು.
ಕಾಲಮಂಡಲ, ಸುತ್ತಿ ಸುತ್ತಿ,
ಮೂಲ ಕೊನೆಗೆ ಸೇರಬೇಕು;
ನಿಯತ ಸ್ಥರದ ವಿಶ್ವನಿಯಮ
ಹಳೆಯ ಹರೆಯ ತರಲೆ ಬೇಕು.
This poem has not been translated into any other language yet.
I would like to translate this poem