*Αποχαιρετισμός*
Εάν ξάφνου
χάσω την πνοή
θα 'ναι γιατί,
ονειρευόμουνα
την κάθε μία μας στιγμή
μα Συ
'γίνεένα σύννεφο
να ρθεις
Ρίξε βροχή
πολύ
Να δροσιστείς
Στους διψασμένους
ψάξε
Κει θα με έβρεις
να χαρείς!
Μες τα σοκάκια τα παντέρμα
έρημης γης
Συ μοναχός
Γίνε αστραπή
μα μην σταθείς..
ΑστραποΦέγγος
μιας κορφής
μην ξεχαστείς
Μοναχά έλα,
σου λέω σιμά μου
να χαρείς!
Να περπατήσουμε μαζί
με την σελήνη για κερί
στα απάτητα
παρθένα γκρεμνά
αχ της ζωής!
Αυτή θα γένει λαμπερή
Σταγόνα αιώνιας ζωής
Κάπου στα αθώρητα! ..
® Μαίρη Σκαρπαθιωτάκη
This poem has not been translated into any other language yet.
I would like to translate this poem
Τι όμορφο ποίημα! Πολύ όμορφο