Ποιοί ζουν στην ερημιά;
Όσοι τον ήλιο
τον έχουν στην ματιά
Δεν φοβούνται
Και δεν τους σκιάζει
η ερημιά!
Κι όσο το πνεύμα τους
πετάει ψηλά
Πολύ μακρυά..
ΑΓΓΕΛΟΦΥΛΑΚΕΣ
είναι για μας!
Αυτοί ζουν,
στην δική τους ερημιά!
Γελούνε και αγαπούν
σαν τα μικρά παιδιά!
Δεν φοβούνται,
δεν την φοβούνται
την ερημιά!
Ποιοί ζουν στην ερημιά;
Ζουν οι ποιητές,
οι Τρελλοί,
οι Άγιοι κι οι σοφοί!
Ποιοί ζουν στην ερημιά;
Ζουν οι ποιητές,
οι Τρελλοί
τα αθώα
τα παιδιά...
Μοναχά ο έρωτας
σαν
την πόρτα τους χτυπά
μόνο κείνος
αχ, Εκείνος
Δυνατός
τους ξεψυχά.
® Μαίρη Σκαρπαθιωτάκη
This poem has not been translated into any other language yet.
I would like to translate this poem
Μου θυμίζει ένα κείμενο του Κόντογλου, οι αληθινοί δερβίσηδες ήταν ο τίτλος νομίζω. Πολύ καλό
Θα το ψάξω! ! Ευχαριστώ πολύ Το διόρθωσα λίγο..Εξαιρετικέ μου φίλε καλή συνέχεια! !