Ροδοαγνησ Ζωησ ~ Μητερα Poem by Mary Skarpathiotaki

Είναι το χέρι Σου σεπτό, μητέρα!
Θέλω σφιχτά να το κρατάω.
Είναι το βλέμμα σου σεμνό, μητέρα,
κλίνω την κεφαλή από
σεβασμό!

Εσύ μου έδωσες πνοή, μητέρα!
Το πρώτο βήμα, στέριωνες εσύ
Μητέρα εσέ από όλους πιο πολύ,
Με φρόντισες μες την ζωή και πέρα!

Τί να σου δώκω αντάλλαγμα πες τί;
Παρά από ένα μου γλυκό φιλί;
Άς έμεινε η αγάπη πια, μισή!

Ρόδο Αγνής Ζωής! Αιώνια ψυχή!
Σε αγαπώ γιατί ήσουν μάναΣυ,
η πιο όμορφη Αγάπη πα' στην γη.
~Μητέρα~

® Μαίρη Σκαρπαθιωτάκη