Πρώτη Μάη
Πρώτη του Μάη έφυγες
να πας στη Γερμανία
μα η δόλια η μάνα, άπλωνε
τα ρούχαμιας "κυρίας".
Πες μου πόσα αλλάξανε
από τον καιρό του μπέη
Τότες δεν έβγαζες μιλιά,
μον' πλήρωνες τα χρέη! ..
Στις έξιγια τη φάμπρικα,
σχόλαγες στις οκτώ,
πικρά τα νυχτοκάματα,
και το νερό γλυφό!
Μ' άσπρο μαλλί,
απίθωνες χώμα Ελληνικό
Μα απ' το βαρύ το σέρτικο
καρκίνος και χτικιό.
Στο τάφο μπρος της μάνας σου
το σώμα είχες κυρτό
Πατρίδα γλυκειά, γονάτιζες
στο πατρογονικό.
Έν' δάκρυ συχνά
Που κύλαγε στο μάτι σου το θαμπό
Πουλί ήσουν και πέταγες
στ' αντίο το στερνό.
® Μαίρη Σκαρπαθιωτάκη
This poem has not been translated into any other language yet.
I would like to translate this poem
Μνήμες μιας αλλοτινής εποχής! Εξαιρετικό