जेबो दाबुं Poem by Ronjoy Brahma

जेबो दाबुं

आयआ गाबदोँ
बियो दा मेँग्लिबाय
दखना रोबैया मोदैजोँ सिबाय,
जेबो दाबुं
बेयो दिखाराव गाबदोँ
बिखा गावहाब हांमा सुरदोँ ।
नै फंबाय,
मिथिगौदा मानोदि गाबदोँ?
दांग्रोमनायसाय फंबाय...
गोरोन्थिया सोरनिदि जादोँ-
गोरोन्थिया नोँनि आंनि फंबाय,
बेयो बुरि आय बिमानि नङा ।
आयआ दिनै बुरैबाय
समायना मिनिस्लुनो रोंलिया,
नाथाय आयआ सोमखोर मिथिँगा
बिफां लाइफांजोँ गोरोब रोँगौ ।
दिनै नोँनि आंनि गोरोन्थि फंबाय
नाथाय मोनफ्रोम गोरोन्थिनि दायफोर
आयनि खोमायाव नांदोँ,
आयआ दिखार नांदोँ
गावनि फिसाफ्रादि एसेबां इनाय
मुगै जानाय असिद
सै सै होनजानाय जादोँ ।
बुजिदो फंबाय आयनि गासैबो
आयआ दा बुरैबाय
बेखौ दुखु दाहो
गाबनो होनो नाङा ।
आयआ बुरैबाय फंबाय
बेयो जिरायथोँ गोजोनै
बेखौ उन्दुनो हो आलो
बेयो रंजायै हंख्रदथोँ ।
बेखौ आरोबाव नाङा फंबाय
बेखौ दुखु होनो ।

Sunday, October 26, 2014
Topic(s) of this poem: mother
COMMENTS OF THE POEM
READ THIS POEM IN OTHER LANGUAGES
Ronjoy Brahma

Ronjoy Brahma

Amteka (Chirang) /Assam, India
Close
Error Success