ତୁମକୁ ଭେଟିବା ପରେ-055 (Tumaku Bhetiba Pare-55/Odia Poem) Poem by Subhas Chandra Chakra
ତୁମକୁ ଭେଟିବା ପରେ-055 (Tumaku Bhetiba Pare-55/Odia Poem)
ସୂର୍ଯ୍ୟାସ୍ତ ର ରଂଗ ଅପରୂପ,
ଆଜିଥିଲା ଅବଶ, ଉଦାସ,
ତୁମ କିଛି କ୍ଷଣ ପୂର୍ବ ସ୍ପର୍ଶ
ଭରିଥିଲା ଏ ସାରା ଆକାଶ..
ତମେ ଥିଲ ଅଳପ ଦୂର ରେ,
ସଞ ଆସୁଥିଲା ନଇଁ ନଇଁ,
ମୁଁ ଥିଲି ସେ ରାସ୍ତା ର ଧାର ରେ,
ଯାହା ଆସେ ତୁମ ଘର ଛୁଇଁ...
ସୂର୍ଯ୍ୟ ତାଙ୍କ ଅବିର ଆଖି ରେ,
ରହିଥିଲେ ତୁମ ଆଡେ ଚାହିଁ,
ତୁମ ନୀଳ ରୂପ ର ଲାବଣ୍ୟ-
ଦେଖୁଥିଲି କଣେଇଁ କଣେଇଁ...
ବାର ବାର ତୁମ ଘର ଆଡେ,
ଚାହିଁବା କୁ ଇଚ୍ଛା ହେଉଥିଲା,
ତୁମ ଆଖି ଚାହାଣୀ ନୀଳ ରେ,
ଭିଜିବା କୁ ମନ ବଳୁଥିଲା...
ବାର ବାର ତୁମ ଘର ଆଡେ, ଚାହିଁବା କୁ ଇଚ୍ଛା ହେଉଥିଲା, ତୁମ ଆଖି ଚାହାଣୀ ନୀଳ ରେ, ଭିଜିବା କୁ ମନ ବଳୁଥିଲା... Lovely, Romantic.10+++
ତମେ ଥିଲ ଅଳପ ଦୂର ରେ, ସଞ ଆସୁଥିଲା ନଇଁ ନଇଁ, ମୁଁ ଥିଲି ସେ ରାସ୍ତା ର ଧାର ରେ, ଯାହା ଆସେ ତୁମ ଘର ଛୁଇଁ... lovely poem. 10+++
ସୂର୍ଯ୍ୟ ତାଙ୍କ ଅବିର ଆଖି ରେ, ରହିଥିଲେ ତୁମ ଆଡେ ଚାହିଁ, ତୁମ ନୀଳ ରୂପ ର ଲାବଣ୍ୟ- ଦେଖୁଥିଲି କଣେଇଁ କଣେଇଁ... Great poem.10++
This poem has not been translated into any other language yet.
I would like to translate this poem
Delivering Poems Around The World
Poems are the property of their respective owners. All information has been reproduced here for educational and informational purposes to benefit site visitors, and is provided at no charge...
8/30/2026 4:25:53 AM # rel_20260827T145718Z_a0f1bd3
ବାର ବାର ତୁମ ଘର ଆଡେ, ଚାହିଁବା କୁ ଇଚ୍ଛା ହେଉଥିଲା, ତୁମ ଆଖି ଚାହାଣୀ ନୀଳ ରେ, ଭିଜିବା କୁ ମନ ବଳୁଥିଲା... lovely poem.10