Καταραμένη σκέψη μου, που με κερνάς τον πόνο,
κάθε φορά που φέρνεις μου, μορφή αγαπημένη…
Κι ανάθεμά σε μοίρα μου, μοσκιά που 'ν' ανθισμένη,
να δίνεις με τ' αγκάθια της, κι όχι με ρόδα μόνο.
This poem has not been translated into any other language yet.
I would like to translate this poem
Όπως και τα προηγούμενα, εξαιρετικό!