Η μοναξιά μου με περνά, όπως το νήμα τη βελόνα,
και ό, τι κάνω, βαρετό, έχει το σταχτερό της χρώμα.
Μ' αυτή, αγλύκαντη ψυχή, ραμμένη σε δίσεχτο σώμα,
μιαν ηλιαχτίδα καρτερά, φωλιά να στήσει σαν αλκυόνα.
This poem has not been translated into any other language yet.
I would like to translate this poem
Η αλκυόνα στο τέλος του ποιήματος δίνει μια εξαιρετική πινελιά σε ένα πολύ όμορφο έργο