Της αρεσκιάς σου, με κρυφτό, τη μοίρα να νευριάζεις,
είν' ένας τρόπος, άλλωστε, την ώρα να σκοτώσεις.
Μα, δωριανό να καρτεράς, στο τέλος, να γλιτώσεις…
Θα σ' έβρει, τις κρυψώνες σου, όσο κι αν συχναλλάζεις.
This poem has not been translated into any other language yet.
I would like to translate this poem
Η μοίρα πάντα μας βρίσκει...καταπληκτικό ποίημα κι αυτό