Onder de blauwe hemel
vloog je door de warme zonnestralen heen
koesterde jouw prachtige vleugels
de soevereiniteit van de directe omgeving
en streek je met een elegante precisie
op de bloemen neer
genoot je van de ongebondenheid
waarin je verbleef
om vervolgens na een rustpauze door te vliegen
totdat je uit het zicht verdwenen was
om elders van je korte maar zeer bewogen leven
na te genieten, van die wereldse vrijheid
This poem has not been translated into any other language yet.
I would like to translate this poem