De Dag Dat Moeder Mij Het Leven Schonk Poem by Mario, Lucien, Rene Odekerken

Denkend aan mijn moeder,
haar adem een fluistering van kracht,
haar handen een brug tussen werelden.
Op die dag, zwaar van belofte,
bracht ze mij in het licht.

Haar ogen, vochtig van strijd,
zagen mij voor het eerst,
een wonder, klein en kwetsbaar.
De lucht trilde van nieuw begin,
en haar stilte vertelde meer
dan woorden ooit konden.

De pijn die zij droeg,
werd een lied van liefde,
een offer zonder twijfel.
Ik was haar spiegel,
en zij mijn oorsprong.

Op die dag schonk ze mij
niet alleen leven,
maar een deel van zichzelf,
onuitwisbaar, eeuwig.