De Eerste Mensen Poem by Zyw Zywa

De Eerste Mensen

Rating: 5.0

Mannen zijn voorzichtig
ze versmaden liever hun kansen

dan te vertrouwen op hun neus, maar
tot een hapje zijn ze wel te verleiden

als je aandringt en
er zelf niet ziek van geworden bent

Inderdaad, het is begonnen
met de beroemde appel, een vijg

Na de eerste wilde ook hij meer
We leerden

door het gebladerte heen te kijken
te onthouden waar de bomen staan

en hoe er te komen, te ruiken
waar het fruit rijp is

We stonden vroeger op dan de anderen
en vertrokken in het maanlicht

om net iets verder weg de eersten
te zijn en de buit te bemachtigen

We groeiden in ons hoofd
en werden mens

POET'S NOTES ABOUT THE POEM
Inaugurele rede van Karline Janmaat op 10 juni in Leiden: met het ontstaan van bedektzadige planten evolueerde primaten tot mens --- De boom van de kennis van goed en kwaad --- Bundel 'Uit Heilige Boeken [1]' #1
COMMENTS OF THE POEM
Sylvia Frances Chan 13 June 2022

Prachtig verhalend gedicht over de eerste mensen, waaruit de ratio ontstond. Knap bedacht in woorden, erg spannend.5 Starrs full score and myriad more. Thanks for sharing, Zywa2

0 0 Reply
READ THIS POEM IN OTHER LANGUAGES
Close
Error Success