Schaduwen bewegen in stilte,
ogen waken, hand gereed.
Licht breekt door het duister,
verlicht gezichten vol verhalen.
Een kapitein wijst de weg,
zijn mannen volgen zonder twijfel.
Tromgeroffel in de verte,
een stad die nooit slaapt.
Stof dwarrelt in gouden stralen,
verf vangt de adem van de tijd.
In elke blik een echo,
in elke houding een geheim.
Rembrandts hand hield hen vast,
voor altijd in de schemering,
waar geschiedenis van zich laat horen
tussen penseelstreken en schaduw.
This poem has not been translated into any other language yet.
I would like to translate this poem