De Pijn Van Een Volk Poem by Mario, Lucien, Rene Odekerken

Een ster, niet van hoop, maar van schaamte,
gedragen op harten die enkel wilden leven.
Hun namen geroofd, hun stemmen verstild,
een volk gebukt onder een eeuwige last.

De straten fluisteren verhalen van verraad,
van deuren die gesloten bleven,
van handen die wegkeken,
toen de haat de overhand nam.

Generaties geboren in de schaduw,
de pijn gegrift in bloed en ziel.
Hun geschiedenis een keten,
zwaar en onbreekbaar, gedragen met trots.

Maar de wonden helen niet,
de lidtekens blijven spreken.
Want wie kan vergeten,
wat nooit had mogen zijn?

In elke traan schuilt een herinnering,
in elke glimlach een stille strijd.
Het Joodse volk, sterk in hun pijn,
draagt de wereld hun verhaal.