Zo herinner ik me de wereld
waarin ik opgroeide
de wereld van mijn jeugd
Ik woonde in een klein dorp,
omringd door weilanden
en boomgaarden gevuld met oneindig fruit
Kersen, pruimen, peren en appels
noem het maar op
alles was voorhande
Het was een omgeving
waar eigenlijk weinig gebeurde en toch
was het voorzien met het nodige vertier
Het was een omgeving
waarin de ondeugd
door onschuld gedragen werd
De jaren, de jeugd het sentiment
is nu verdwenen, voorbij
Maar de herinneringen aan de tijd van toen
zullen nooit vergeten worden
Want in mijn gedachten zullen ze
als onuitwisbare memoires
voor altijd voortleven
This poem has not been translated into any other language yet.
I would like to translate this poem