Liefde komt wanneer ze wil,
niet wanneer je haar roept,
niet wanneer je klaar bent.
Ze raakt je in een blik,
in een hand die net te lang blijft rusten,
in een stem die je herkent zonder te weten waarom.
Soms blijft ze, soms verdwijnt ze,
zonder reden, zonder uitleg,
als een vogel die even neerstrijkt
en dan weer verder vliegt.
Je kunt haar niet dwingen,
niet vasthouden, niet begrijpen.
Liefde kiest haar eigen momenten,
haar eigen wegen,
en laat jou achter met alles of niets.
This poem has not been translated into any other language yet.
I would like to translate this poem