Eindeloos Verdriet Poem by Mario, Lucien, Rene Odekerken

Eindeloos Verdriet

Rating: 5.0

Huilen, huilen
alsmaar huilen
zoveel huilen
dikke tranen
die rollen
als een
woeste rivier
over jouw
zachte wangen
via de
huid van
jouw tedere
en broze
Lichaam rechtstreeks
naar beneden
eindigend in
een plas
die alsmaar
groter wordt
door de
pijn en
het leed
dat jij
elke dag
telkens weer
dragen moet
als een
eindeloos verdriet

Monday, November 27, 2017
Topic(s) of this poem: pain
COMMENTS OF THE POEM
Kumarmani Mahakul 27 November 2017

Hurt or pain is very sad. This poem is intelligently and wisely penned with beauty of expression. Brilliant sharing is done.10

0 0 Reply
READ THIS POEM IN OTHER LANGUAGES
Close
Error Success