Gaan Khuil (Kosli Poem 61) Poem by Binapani Mahaling

Kiae jaanichhe ketedurun lami aaichhe aamar gaan khuil
Maatiaa dihen gun sar sar uduthisi khaali dhuel.
Gaan mudsen budhaa bargach bhut peten kar ghar
Kiae marigalen ei bargachh talen khandaa chhadaa hsei taar.
Bargachh talen lataabutaa kadkaduchhe restip khelbaar laagin
Gaanr gaankhuel paiden padichhe chhuaabelar barkaniaa khel laagin.
Dhangraa maankar chhur sange saangre dhaangri maankar humo
Maijhimaankar chhakaar chair chhaa anraa lukar taas jame.
Nuaa bhuaasen aaisi ei baaten kete nuaa sapan nei
Dui dine gaan ke nijar karinesi nijke puraa puri dei.
Gaanr tukel khati jaaisi ghar duaaar chhaadi eigaankhuil dei
Taar kaandi dekhi chhaati phaati jaaii aaisi rakat buhi.
Gaanr paakhen baat tare taren padsi banar ghaat
Maaijhi budhikar bheka dekha tukel maankar naat.
Ei gaan lok kiae marigale sabudinar laagin jaaisi gaanr khulin
Liaa khair saange aankhir laha khandaa chhaadsan bargachh talen.