Gun Me De Tijd Poem by Mario, Lucien, Rene Odekerken

Gun me de tijd
om langzaam te groeien,
zoals een boom die zich niet haast
om zijn ringen te tellen.

Laat de dagen zich uitstrekken
zonder dat ik ze opjaag,
alsof elk uur de ruimte mag vullen
met wat er simpelweg is.

Ik will ouder worden
zonder de drang om af te vinken,
zonder de angst iets te missen
in de schaduw van het volgende moment.

Gun me de tijd
om te vertragen,
om te luisteren naar wat stil blijft,
om te voelen wat blijft hangen
tussen toen en straks.

Want ouder worden
is niet alleen verder gaan,
het is ook stilstaan
en weten dat dat genoeg is.