Hijos Del Fuego Τα Παιδιά Της Φωτιάς Poem by Mary Skarpathiotaki

Παιδιά της φωτιάς

Κορίτσι κορίτσι που πας;
Που τρέχεις έτσι, γυμνή μες την καταιγίδα;
Αγόρι αγόρι που πας;
Με βλέμμα θλιμμένο μες τη άγρια καταχνιά;

Γίνηκες κορίτσι ένα τριαντάφυλλο.
Γίνηκες αγόρι ένα
ουράνιο τόξο.
Μονόδρομος ο θάνατος
σκορπίζει τα παιχνίδια,
αρπάζει με βία τα όνειρα.

Αγόρι
Τί σου είπανε;
Κορίτσι τί σου μάθανε;

Φύγε, φύγε μακριά
να σώσεις το εαυτό σου.

Άνθρωποι κουβάρια, πεταμένοι στην άκρη του δρόμου.
Δεξιά αριστερά άψυχα τα σώματα.
Η παράνοια στέκει καλά
σε ένα κόσμο που φλέγεται,
βαριά κληρονομιά για τους μικρούς σας παιδικούς ώμους.

Στην παλάμη μου έγραψε όμως
ο Θεός ευχή μία,
ΕΛΘΕΤΩ η Ειρήνη!

Αγόρι,
αγόρι της φωτιάς μην κλαίς.
Αθώα τα δάχτυλα σου ως τα χτες
μετρούσαν τους βόλους
Πώς τα χέρια αυτά σήμερα,
να πατήσουν την σκανδάλη.

Νεκρά φύλλα φθινόπωρου,
χρυσοκόκκινα
τα μέτωπα των παιδιών
άλλο δεν θα μεγαλώσουν
πια.
Βαδίζουν στέρεα το δρόμο
του μεγάλου μισεμού.
Πατρίδα έχουν πλέρια
την αγάπη Του.


Κορίτσι, κορίτσι
που απώλεσες
την ζωή σου.
που είναι η μικρή σου φουστίτσα;

Πιάσε τη σκληρή πέτρα
του θανάτου
και τυλίξε την ολόγυρα
γύρω από τον τράχηλο
του πολέμου.
Πατρίδα σου τώρα είναι η αγάπη του Θεού
θα μάσει τα παιδιά ολόγυρα στον κόσμο για να διδάξει εκ νέου την αγάπη Του.

Τραγουδάτε παιδιά!
Ειρήνη ειρήνη που είσαι;
Μια φωνουλα ακούστηκε
Μα, δεν σταματάει ο πόλεμος;
Σιωπή.
Τα παιδιά έκλεισαν τα μάτια τους
απελπισμένα σταύρωσαν τα χέρια τους
κουρασμένα.
Αύριο πάλι.

Αύριο θα ξυπνήσουμε πρωί
να προκάμουμε
να παίξουμε τα παιχνίδια μας
και γύρισαν πλευρό
κι έγινε μεγάλη σιωπή
κι ήρθε η ΕΙΡΗΝΗ στον ύπνο τους
να τα αγκαλιάσει
σαν την μάνα τους.

Κι έγινε μεμιάς η ζωή τους
όνειρο
όχι,
δε φοβούνται πια.

Αγκάλιασμενα πετούνε
πάνω σε φτερά άσπρων περιστέριων
πάνε να συναντήσουν τα άστρα
γιατί είναι τα παιδιά της Φωτιάς.

® Μαίρη Σκαρπαθιωτάκη
13/10/2024

hijos del fuego

Niña niña ¿a dónde vas?
¿Adónde corres así, desnudo en la tormenta?
Chico chico ¿a dónde vas?
¿Con una mirada triste en la oscuridad salvaje?

Te convertiste en una niña rosa.
Te convertiste en un niño
arcoíris.
La muerte es una manera
esparce los juguetes,
se apodera de los sueños por la fuerza.

Chico
¿Qué te dijeron?
Chica ¿qué te enseñaron?

Vete, vete
para salvarte a ti mismo.

Personas enredadas, arrojadas al costado de la carretera.
Derecha dejaron los cuerpos sin vida.
La paranoia se mantiene bien
en un mundo en llamas
pesada herencia sobre tus pequeños hombros infantiles.

Pero él escribió en mi palma
Dios lo bendiga,
¡La paz LLEGA!

Chico,
chico de fuego no llores
Tus dedos eran inocentes hasta ayer
estaban contando las canicas.
¿Cómo están estas manos hoy?
para apretar el gatillo.

hojas de otoño muertas,
rojo dorado
las frentes de los niños
ya no crecerán
ya no.
Están firmemente en el camino
de gran odio.
tienen una patria
Su amor.


niña, niña
que perdiste
tu vida.
donde esta tu faldita

Agarra la piedra dura
de la muerte
y lo envolvió por todas partes
alrededor del cuello uterino
de la guerra.
Tu patria ahora es el amor de Dios.
reunirá a los niños a su alrededor para enseñarles nuevamente su amor.

¡Cantad chicos!
Paz paz ¿dónde estás?
Se escuchó una voz
¿Pero la guerra no termina?
Silencio.
Los niños cerraron los ojos.
se cruzaron de brazos desesperados
cansado.
Mañana otra vez.

Mañana nos despertaremos por la mañana.
sigamos adelante
para jugar nuestros juegos
y se volvieron de bando
y hubo un gran silencio
y la PAZ vino a dormir
para abrazarlos
como su madre.

Y de repente su vida se volvió
sueño
No,
ya no tienen miedo.

Vuelan en brazos del otro
en alas de palomas blancas
van al encuentro de las estrellas
porque son hijos del Fuego.

® María Skarpathiotaki
13/10/2024