Inclusiviteit? Poem by Madrason .

Inclusiviteit?

Ik heb het ook niet over angst, maar vrees (de aanzet tot angsten) kweken is ook niet okay, bezorgd zijn prima, maar wat kun je doen i.p.v. door zorgen te uiten deze groter te maken of.... dat is de vraag waar we allen steeds weer voor komen te staan, wie kan het aan, wie is werkelijk autonoom en wie niet? Ik denk door openheid en openlijk hardop vragen te durven stellen dragen we bij zodat we bewuster blijven en zo kunnen komen tot inkeer en groei. Inclusiviteit en je dromen waarmaken of realistisch en tevreden durven zijn zonder daarbij je aspiraties en die van anderen uit het oog te verliezen. Ik ga over de les van de leugen genaamd inclusiviteit hieronder spreken (dat hoeft geen leugen te zijn maar wordt op ons geprojecteerd als de consumens illusie de waan van de zgn. maakbaarheid-religie) en waarom het alleen maar van de innerlijke zelf-kern afwijkt, de teleurstellingen daar geoogst kun je ook nauwelijks verzilveren, het is een schaap dat individu Mag worden maar dan aan de groep blijft blootgesteld, men laat hem aan die Waanwinst grazen maar alles blijft bij het oude Herkauwstelsel, in zekere zin is de inertie, de entropie enorm en een ieder die niet depressief wordt of in een Burn-Out beland doet iets blijkbaar verkeerd. Gelukkig zijn is een zwart schaap geworden waarvan men projecteert, een lui loserig profiterend zwart schaap, men moet hem projecteren om hem of haar te zien, in werkelijkheid mag dat schaap de illusie van de inclusiviteit niet opheffen noch aantonen, beduiden, want dat wordt in die flanken van de tolerantie dan de zekere te vroege Dood. Die zelfde groepen zullen daarna hem dan of haar vereren met mooie worden en beschijnen tot het pijn in de ogen doet bij een ieder. De lauwerkrans die de groepen het individu toebedelen die moet je dus goed in de gaten houden.

Welvaren of welzijn that's the question. Mag je gelukkig zijn en moet je daar hard voor werken.
Is de definitie van werk niet blasé in een welvaartsland? Moet daar niet iets anders worden gezaaid?
Als we het hebben over economisch je broekje ophouden hebben we het dan over nettobetaler blijven of over deelnemen aan de Toegevoegde Waarde of terwijl de Investeringsmeerdere (dit Keynesiaans gebeuren is al lang achterhaald maar je komt dat dogma nog hardleers overal tegen) wat altijd uitgaat van een groei, een piramidespel als het ware waarin het Westen kampioen bleek, we andere grote groepen mensen uitsluiten, want zij moeten ons de piek leveren om onze basis te behouden, ze moeten de leugen zogend toestaan. Dat geopolitiek spel van list en bedrog; war makes money …. M.I.T stelsel dat vreet momenteel met witte pruiken zichzelf op. De laatste zuigers graaien nog hevig door en ook het Eigen volk eerst principe mag verrekken. Israël heeft genocide vrijspel en trekt het voortouw in de explosie die er op zal gaan volgen, Amerika ziet weer een markt ontstaan in die ellende en trekt zo wederom cowboyachtig nietsontziend de helden leidersrol en de macht weer naar zich toe welke ze reeds lang had verloren. Polarisatie is het carnaval der desperado's, leegte is een rem op de mogelijk te verzilveren algehele menselijke evolutie. Regeren is een doel an Sich geworden en een niet dienend doel meer maar een zelf dienend doel. Mandaat is een leeg woord, een oord waarin iedereen het vanzelf koud krijgt als ie zich niet opwindt!

Terug naar milieu; ook dat gekaapte woord wordt als verdienmodel uitgehold, er wonen valse profeten en zakkenvullers welke zichzelf nogal in hun zgn. zuiverheid op een voetstuk weten te zetten. Een Thackereyaanse kermis der ijdelheden. Die mensen die schoonheid en diervriendelijkheid propageren en de wereld op hun knieën dwingt, het oude arm blijft zo ook gegarandeerd het Nieuwe arm (geen wonder dat velen zich tegen dat opgelegde gedrocht verweren) . Eerst stond de EU zich voor op beschaafdheid en welvaartstaart verdeling, toen op Mensenrechten, maar helaas dat wordt niet meer geslikt en meteen verdrinkt moedertje EU deze 2 grootheden alsof het inruilbare grootheden, bestanden zijn welke je gerust mag trashen zonder daarbij je geloofwaardigheid te verliezen, of zo!
Deze schone mensen dragen gebleekte Nieuw Zeelandse wol en eten ingevlogen avocado's het is een elite die denkt dat ieder zich dat wel veroorloven kan en ziet het niet als onnodig en tegenstrijdig. Het zijn juist die appeltje op het drogen hebbende community's. Ze bouwen alternatieve eigen huizen met oogverblindende lithium zonnepanelen, water en warmte toevoer uit de eigen bodem. Ze dragen lederen Guccitassen (leer of plastic beiden schadelijk voor milieu) , verbrassen lithium en goud met hun verderfelijke IPhones horen ze er pas echt bij tenzij ze niet het laatste model. Die suikerdrankverslaafden welke in de werkpauze dure wrappers en vers goed uit plastic verorberen. Die update en upgrade dwang die geslikt wordt, met de billen samengeknepen gaat het nieuwe slank, de elite vormen. Ik denk meewarend ach gut die kindekes krijgen niets te eten want ze wanen zich zo gezond en gunnen dat ook Ons!
De nieuwe terreur komt niet van de arbeider of gewone man, vrouw, maar van die milieunavolgers.

Om welvarend te blijven moet de wereldeconomie groeien en tevens moet die krimpen om weer schoner te worden, de onmogelijke wurgklem waarin de nieuwe goedmens zijn plaatsje veroverd om er bij te kunnen blijven horen. Maar de belastingdienst die die milieumiljarden moet ophoesten (de burgers nettoverdieners dus) wil geen micro circulaire woorden horen van het individu. Dat betekent zelf een Datsja aan leggen en alles drie keer te recyclen i.p.v. weg te werpen. Spreekt dat elkaar niet enorm tegen? Hebben we niets geleerd van het feit dat in Beschaafde landen de Zorg een op de vier mensen werk biedt en een op de vier Onderdak, ben je dat niet de obesitas arbeider en klant tegelijkertijd? Terwijl we onze oudjes wegproppen in zorghuizen, participatiedwang uitvinden, minachten we de Extra Murale zorg, krijgen we nauwelijks nog dank, waardering voor nuttig Vrijwilligerswerk, dat werk wordt dan al gauw als luxe gezien (door de werkende meute) want daar heeft toch niemand nog tijd voor? Het zieke varken zal snel overlijden maar is hardleers en vreet wat het krijgt toegeworpen, gemaalde appierestanten in een papje verwerkt. Deel van de consuketen van het begin tot aan het einde! Inclusiviteit in de burnout-tijd of milieustofzuiger het doet er niet toe het is dus een leugen. De industrie denkt nog steeds dat men in deze trend kan voortduwen en produceren, ze wenst niets te leren dan Gewin en verdienmodellen en vindt ook nog dat ze daarmee de verwende consumensheid dient! De evolutie van de geest wordt uitgesteld en het lijf moet ondervinden wat de geest niet vermag, een lose-lose situatie, een menselijkheidsinflatie. Jammer dat we zo rijk het geluk niet kunnen omarmen en delen.

Dat men niet begrijpt dat het boerenbedrog van de inclusiviteit ook is gecrasht op het paarse multicultimonster is een feit gebleken. Toeslagenaffaires, ZwartePietconflicten, polarisatie en vriend Racisme gaan arm in arm door het Westen alsof het alledaagse koek is. Het neokoloniaal industrieel denken heeft nog steeds een diepe wortel in het Westen. Het blanke minderheidje raakt zijn gedogen en tolerantie kwijt en voelt zich ondergesneeuwd, belaagd door Medelanders. Hoezo …. het is dus inclusiviteit, de vreemde eend welke in de vertrouwde oude staart bijt! M

Tuesday, November 26, 2024
Topic(s) of this poem: angst
COMMENTS OF THE POEM
READ THIS POEM IN OTHER LANGUAGES
Madrason .

Madrason .

waalwijk netherlands
Close
Error Success