De wolk is uniek
amorf met luchtige substantie
van wit tot zwartgrijs
tot kleine nevelvlokken.
Ze zoekt naarstig de kudde
zo nu en dan lukt het haar
maar uiteindelijk lost
zij zichzelf op
in de vrije ruimte
waar voorheen schaduw was
en druppels vielen
en als ze droomt
of zij als droom
kruipt in haar dons
door zon landschappen op
maan- en nachtmerries
plonsplons, plonsplons
en op Poeh niksen langs
landschappen
beschouwende zichzelf. M
This poem has not been translated into any other language yet.
I would like to translate this poem