Lajla Poem by Mario, Lucien, Rene Odekerken

Vandaag hebben we afscheid moeten nemen, maar jouw pootafdruk blijft in
ons hart gegrift.
Een kleine ziel met grote liefde,
een trouwe vriend zonder woorden.

Jouw ogen spraken zachtheid, je staartje zwaaide als een lied van vreugde.
Elke stap die je zette, vulde ons huis met warmte,
iedere blik herinnerde ons aan de schoonheid van eenvoud.

Nu is het stil.
Geen getrippel op de vloer, geen zachte snurkjes in de nacht.
De leegte voelt als een golf die ons overspoelt,
een gemis dat we niet kunnen beschrijven.

Maar in die stilte klinkt jouw echo,
in herinneringen, in liefde, in ons.
Je was nie zomaar een hond,
je was familie, een stukje van ons leven.

Rust zacht, lieve Lajla.
Je bent niet weg, je bent hier,
in elke gedachte, in elke traan,
in elke glimlach die jouw naam fluistert.