Las Maravillas Del Paraiso Poem by Mary Skarpathiotaki

las maravillas del Paraiso

El destino me estaba llamando a tierras y olas extranjeras
Mensajes espeluznantes de Gaia en el dolor
Me encontré con el eco de las sirenas en mi camino
una canción sobre la decadencia, sobre el no retorno.

Y si alguien no leyó la Odisea cuando era niño
tal vez en años posteriores la vuelva a ver
Mi señor Heliator en el carro, navegante
Era empezar por lo desconocido, que momento tan difícil.

Recorrí ciudades y pueblos, tomé las montañas
¡Pero no encontré ningún corazón feliz en ninguna parte!
Del olvido encontré ríos donde peajes y elementos dieron pólvora de la Guerra.

Irini me conmovió hasta las lágrimas, en ninguna parte.
Entonces Dios se volvió para extenderme su mano.
La noche brilla con ángeles y metales preciosos. Cae la noche o tantos - Ángeles y malamata - el manzano del Paraíso, que carece de conocimiento.

® María Skarpathiotaki
11/01/2024





της Παραδείσου θαύματα

Στα ξένα και στα κύματα η μοίρα με καλούσε
απόκοσμα μηνύματα της Γαίας που πονούσε
απάντησα στο διάβα μου Σειρήνων την ηχώ
τραγούδι για τον χαλασμό, για τον Μη γυρισμό.

Κι αν όποιος την Οδύσσεια δε διάβασε παιδί
ίσως στα χρόνια τα ύστερα να την εματαδεί
Ο κύρης μου ο Ηλιάτορας στο άρμα, πλοηγός
κινούσε για το άγνωρο τι δύσκολος καιρός.

Γύρισα πόλεις και χωριά, επήρα τα βουνά
όμως δεν βρήκα πουθενά χαρούμενη καρδιά!
Της λήθης ήβρα ποταμιά όπου τελώνια και στοιχειά χάριζαν μια του Πολέμου μπαρουτιά.

Με πήρανε τα κλάματα κι η Ειρήνη πουθενά.
Γύρισεν Τότες ο Θεός το χέρι να μ' απλώσει
- 'στράφτει η νύχτα η τόση -Αγγέλια και μαλάματα -της Παραδείσου η μηλιά, που 'χει στερνή την γνώση.

® Μαίρη Σκαρπαθιωτάκη

01/11/2024