De mens als dissociatief dier
de angst en het venijn
veroorzaken zijn pijn
bij gebrek aan vertier
twee woorden maar
voor de zelfmoordenaar
twee oirbare oren
twee ogen die blind
in hun eigen Paradijs
alleen de weg nog
kunnen vinden
het wereldvreemde kind
wie niet bemint die wordt het niet
wat een verdriet, wat een verdriet.
This poem has not been translated into any other language yet.
I would like to translate this poem