Lingamlied Poem by Madrason .

Als ik ‘lul' zeg dan kijkt een ieder op
ja zo'n stokje met een eikeltje er op
in het pissoir of urinoir pis ik niet zwart
maar heb ik last van wederstaar en durf ik niet
mijn sprietje krimpt terug achter de tralies
zodat niemand hem die dag nog ziet
en soms wordt hij zeer spontaan uit passie hard
en raakt de mens erachter hangend wat verward
want een ‘potloodventer' vindt men erg vies
en een man te lang alleen nog meer
en nog meer dan bij het hard genies
al is en was en blijft hij steeds een echte heer
het lijkt zeer prat te gaan op zijn bestaan
en van geroddel en geouwehoer trekt het
zich lekker meestal toch niets aan
vermeiden doet het ook geen ogenblikken
maar van meiden kan hij heus nog wel eens even schrikken
dat zijn toch vaak de schrikgodinnen van zijn goede zaak
hij bijt niet, heeft geen tanden in zijn kleine mond
hij loopt niet weg omdat het vluchten wil bij pech
hij springt ook niet zomaar plots op de grond
al kruipend op wat schoonheid af
en is galant en meestal heus niet laf
maar rolt zichzelf uit uit dapperheid
en speelt stokpaardje voor een kort moment
of als het meer ervaren is iets langer
ja die knaap daaronder klokkenspel
is soms verhip een heuse zanger
soms zingt het leven mee
en wordt er iemand zwanger
wat is dat toch dat pik of lul
of vlezig prul of penis die gemeen is
of lans, of staaf, of braaf alaaf
waarom mag hij er dan niet wezen
voor wat dan moet hij zich vrezen
en moet hij zich steeds schamen
voor een of and're "nette" dame
het is alsof hij er "nooit" had mogen zijn
en daarom ook toch blijft hij meestal klein
uit angst de waarheid aan te zullen randen
uit angst voor al die preutse blikken
en eeuwig in die hel te moeten branden
ik denk dat ik hem maar laat tatoe-ëren
zodat hij hem niet telkens hoeft te smeren
zo incognito zomaar kunstenaar mag
en hard of halfslag of slap met slappe lach
niemand meer die hoeft van hem te schrikken
nee sterker nog men vraagt het aan hem
om zich te vertonen en roept "Ah wat lief"
een echte hartendief en ook nog zo mooi
en laat hem teder los zo uit zijn kooi
dan moet ie zich beheersen om niet te snel te groeien
want een brakend draakje heeft nog niemand kunnen boeien
zo blijft het leven of zeer rustig of verheven
zo lijdt het alter ego vaak in diepe eenzaamheid
en wacht het braaf tot het weer eens bevrijdt
en droomt het telkens weer ……..
om ietwat meer begrip of tederheid
ik hoop dat U het nu toch ook wat anders ziet
vandaar als klein cadeau, dit lange Lingamlied! M