dimitrios galanis

Gold Star - 30,664 Points (19.8.1945 / Patero Epirus Hellada [ Greece])

Χρόνια Που Χάσαμε; [ Lost Time By Tim Wilds ] - Poem by dimitrios galanis

Μια σκιά, γύρω της απλώνει μου η καρδιά
τώρα που δύει ο ήλιος στης ψυχής μου τη μοναξιά.
Μπορείς να δεις τη βροχή στα μάτια μου,
την αύρα της ανάσας μου να σβήνει λίγο λίγο;
Πέφτουν τ' αστέρια και μου φωτίζουν το μονοπάτι,
ένας κοντά στον άλλον οι κεραυνοί
μου σκεπάζουν τις ραγισμένες κραυγές.
΄Ενα πρόσωπο να, μου φέρνει πάλι μπρος μου η αστραπή.
Ωο! μα και τί, τα μάτια μου έχουν ήδη κλειστεί.
- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -
Στο Πλήρωμα του Χρόνου πληρώνουμε τα ναύλα της αγωνίας μας:
Φθαρήκαμε τόσο! Πόσο λυγίσαμε;
Η Μητέρα Φύση έχει χαράξει στο πρόσωπό μου τόσες ρυτίδες!
Μπορείς ακόμα στα μάτια μου μια λάμψη να δεις;
Ωο! Κύριε, έχω, έχω αλλάξει.
Δεν ξέρω μονάχ' αν είμ' εντός της διορίας!
Αν πρέπει ακόμα να βιαστώ.

Topic(s) of this poem: life, reflection, sadness, time

Form: Elegy


Poet's Notes about The Poem

Το μετέφρασα στις 8.12 2015.

Comments about Χρόνια Που Χάσαμε; [ Lost Time By Tim Wilds ] by dimitrios galanis

  • (12/8/2015 8:37:00 PM)


    Dimitrios, I can't thank you enough fro your translation, though I can't read it, I know it's beautiful! I am still working on your poems. My Owns Walls, and She Hates Her Laughter. I am reviewing your reshaping. (Report) Reply

    0 person liked.
    0 person did not like.
Read all 1 comments »



Read this poem in other languages

This poem has not been translated into any other language yet.

I would like to translate this poem »

word flags


Poem Submitted: Tuesday, December 8, 2015

Poem Edited: Wednesday, December 9, 2015


[Report Error]