Ειρηνη Poem by Mary Skarpathiotaki

Αγρυπνώ
και πορεύομαι στον δρόμο σου, Κύριε.

Να φτάσω γρήγορα πρέπει
σε κάθε γωνιά του σύμπαντος
να βαδίσω μαζί Σου
ξυπόλητη

να μάσω
τα εναπομείναντα ψίχουλα της ειρήνης
για το Δείπνο της Αγάπης.

Πες μου Κύριε
πώς να περισσέψω έστω
λίγα ψιχία
ελπίδας ακόμη;

Πώς να εμφυτεύσω
την συμπόνοια και
την ομόνοια
στις ζωές
των εσταυρωμένων υιών σου;

Τί σου ζητώ, Κύριε;
Έναν μικρό Παραδείσο στην γη
για τους γιους σου
και τις κόρες σου.

Πότε επιτέλους,
θα βγάλουμε απ΄το χώμα νεκρούς χιλιάδες;
Να βγει τ΄ αγκάθινο στεφάνι
που ο πόλεμος έπλεξε
γύρω από τα μαλλιά Σου.

Να έλθει και να θρονιαστεί
στα πόδια Σου η ειρήνη
μαζί με τα παιδιά χιλιάδες.

Χιλιάδες μανάδες τότε θα ανοίξουν τα χέρια τους
να αγκαλιάσουν τα χαμένα παιδιά
γυρω γύρω χιλιάδες ήλιοι θα λάμψουν
ξανά
κι οι ψυχές μας όλες
λευκά περιστέρια.