Mothermana Poem by Mary Skarpathiotaki

ΣΤΗΝ ΜΑΝΑ

Μάνα γλυκειά, θωρειά αγγέλου
έχεις!
Εσύ αγκάλη πρώτη, θεική
Ξέρεις πως την αγάπη μου,
κατέχεις!

Εσύ το χέρι βάσταγες, σφιχτά
και με το βλέμμα τήραγες
κάθε μου βήμα
και θολή περπατησιά...

και κάθε λάθος διόρθωνες
και ένιωθες μου, την ψυχή
μα και κάθε πικρονεύμα.

Με φύλαγες από τους κακούς
μου μάθαινες τον κόσμο..

Πως να αγαπώ καλούς
μα και εχθρούς
και πως να διαμοιράζω
απλόχερα,

να "βλέπω"
στον συνάνθρωπο
τον ΕΥΑΤΟ ΜΟΥ
ακόμη

κι απ΄ το λιγοστό να δίνω
στον εχθρό μου

και το άλλο το μισό
σε εκείνον τον αδελφό μου

έτσι μου έμαθες καλά
στον κόσμο όπου τώρα ζω
να βρίσκω
σε κάθε ένα άνθρωπο
τον ίδιο..
τον ΘΕΟ μου! ..


© Μαίρη Σκαρπαθιωτάκη
IN MANA

Mother sweet, angel thorns
you have!
You embrace first, positively
You know how my love,
you own!

You hand basically, tightly
and with the look of thorns
every step of my life
and blurry walk...

and every error corrected
and you feel me, the soul
but every bit.

Keep me from the bad guys
you taught me the world..

How to love good guys
but enemies
and how to share
generously,

watching"
to your fellow man
MY EYE
yet

and from the little to give
to my enemy

and the other half
to that my brother

so you taught me well
in the world where I now live
to find
to each person
the same..
my God! ..


© Mary Skarpathiotaki