Of The. Eartητων Αιθερων Xiiτων Αιθερων(Σονέτα Ωραίων Ερώτων) Poem by Mary Skarpathiotaki

ΧΙΙ
ΤΩΝ ΑΙΘΕΡΩΝ
(Σονέτα ωραίων ερώτων)

'Ελα, τα ωραία σου δάκτυλα
αβρούς, γλυκούς να αφήσουνεήχους.
' Ας σεργιανίσουμε στα απάτητα,
ταάφατα των ουρανών κιίσκιους!

Να ορίζεις θες ωραία μύρια;
Ή 'σαι συρτός απόηχος βουβό,
τ' αγέρα το σφύριγμα στα φύλλα,
μοιάζει θανάτου, αναφιλητό;

Κι έτσι όπως γλυκά αντάμα
από θνητών δύο προσκύνημα,
στη σάρκα'κάνε αιώνιο Τάμα
φέρε στους ζωντανούς συ'δίλημμα.

Φιλιά αιώνια τα χείλην' αφήσουν,
Κι ήχους ζωής να ακολουθήσουν! ..

® Μαίρη Σκαρπαθιωτάκη

(Σονέτα ωραίων ερώτων)

Ευχαριστώ τα συντρίμματα
του Μ. ΜΑΛΑΚΑΣΗ


XII
OF THE EARTH
(Sonnet of nice loves)

Come on, your nice fingers
swirls, sweet to leave sounds.
Let us navigate to the imperfections,
the poor of the heavens and the shadows!

Do you define beautiful mires?
Or you're sneaking in silence,
the wind blows the whistle on the leaves,
it looks like death, sober?

And so like sweet comrades
from mortals two pilgrimages,
  in the flesh they make eternal Tama
bring to the living quarrel.

  Kisses eternal lips to let,
And life sounds to follow! ..

® Mary Skarpathiotaki

(Sonnet of nice loves)

Thanks for the debris
of M. MALAKASH