Open De Deur Van Groei Poem by Madrason .

Men noemt me gevoelig
een grote knuffelbeer
en vaak een echte heer
maar ik ben toch wat meer
als het beeld dat bleef hangen
ik wens er niet in gevangen
zit vol van verlangen
maar verlang echter niets
meer dan onbevangen in de kern
te mogen staan
weg van de beelden waan
en met gezonde tegenzin
weg uit dat beperkte bestaan
van hokjes om je heen
zodat het braaf hanteerbaar blijft
ik ben geen braaf en ook niet zonder
altijd wat meer dan dat frietje...met
misschien wel heel speciaal
dat ben ik allemaal
gevoelig telkens weer
die wie bij de grootste nood
in aanzien van de dood
de juiste knop omzet
zo niet de wereld red maar
wars dan voor gevaar
een zonderling gebaar
dat zonderlinge wezen mens
ik ben niet grenzeloos
en ook niet zonder grens
maar ik heb eenvoudig weg een wens
zie me zo ik nu ben
en niet zoals ik was
dat half lege glas
dat was zoeven vol
en het stond bol
van competenties, vaardigheden
dat is nu een van die aardigheden
niemand staat daar onder aan bestaan
paraat in een pasklaar hokje
zo wel, dan blijf ik dat eigenwijze bokje
dat ieder tegenstaat
liever dan te voldoen aan
de verwachtingen of wat men verwacht
dat men dacht; zo zal het moeten gaan! ;
Men noemt me gevoelig
een grote knuffelbeer
en vaak een echte heer
maar ik ben toch wat meer
als het beeld dat bleef hangen
ik wens er niet in gevangen
zit vol van verlangen
maar verlang echter niets
meer dan onbevangen in de kern
te mogen staan
weg van de beelden waan
weg uit dat beperkte bestaan! M