شێتەکان ١٤ و ١٥ و ١٦ و ١٧ Poem by Peshawa Kakayi

١٤
شێتەکان
کە دەچنە شوێنە گشتییەکان
لۆتییەکان بە ڤۆدگا سەرخۆشیان دەکەن،
کە دەشچنە نێو ئەشکەوتەکان
کچەکان فانۆسی لەززەتیان بۆ دەبەن!


١٥
شێتەکان
گەورەترین سەرمایەیان
پانتۆڵێکى کورت و
پێڵاوێکى دڕاو و
کراسێکى شڕە.
گەورەترین سڕیشیان
مەرگێکى کامڵه‌
لەبن دارتوویەکى زڕدا‌!


١٦
ئێمە کە ئەدگارى شێتەکان دەبینین،
وا دەزانین هەمیشە لەگەڵ خودادا شەڕیانە!
گەر چی ئەوان لە غافڵی شتێکدان و دەڵێن
خودایە! بۆچى ئه‌و خه‌ڵكه‌ گومڕان‌؟!


١٧
شێتەکان بەدبەختى نێو کۆمەڵگەن،
خەڵکيش بۆ کاتبەسەربردنى خۆیان
گاڵتەیان پێ دەکەن،
یان هەندێکیان دەڵێن
شێتەکان دەست دەوەشێنن،
وەلێ تێنەگەیشتووەکانی نێو کۆمەڵگەن
دەست دەوەشێنن!
====
٢٠٠٨
لە کتێبی کۆمەڵەشیعر: پاشماوەی هەناسەکان
٢٠٠٨
پێشەوا کاکەیی
چاپی یەکەم، ٢٠٠٨