Rijpende Vrucht Poem by Madrason .

Le jours comme des Rêves
het leven droomt weg
je bent een gezicht
een droomkoninkje dat ontwricht
een gedicht vol van licht
alles staat op oneindig
maar gaat
alles gaat en het lijkt
pril....... reeds te laat
en dan komt er afscheid
en dan komt het waken
het wakkere braken
en dan bengelen
tranen als zwangere buikjes
als kinderen die nog moeten
springen in ‘t leven
ze hebben nog geen idee
van de gravitatiewetten
nee, ze hebben nog geen idee
en langzaam dan lacht
dan lacht de dag weer stil
langs een kier…….
bij je naar binnen. M