Sara Teasdale 105 - ശരത്കാലസന്ധ്യ Poem by Unnikrishnan Sivasankara Menon

ശരത്കാലസന്ധ്യ
ചന്ദ്രക്കല ഒരു സിമിറ്റാർ പോലെ നേർത്തു-
വളഞ്ഞിരിക്കുന്നു, ഒരു വെള്ളിയരിവാൾ പോലത്
ആകാശച്ചെരുവിലൂടെ തെന്നിയിറങ്ങുന്നു.
തൊട്ടുതന്നെ ഒരു നക്ഷത്രവുമുണ്ട്
മിന്നുന്ന ഒരു നാണംകുണുങ്ങി സ്വർണ്ണനക്ഷത്രം
അത് ഒരൊറ്റക്കണ്ണുപോലെ ചുറ്റിനും നോക്കുന്നു.

ശിശുഗൃഹത്തിന്റെ വാതായനപ്പാളിയിലൂടെ
യക്ഷികൾ അടുപ്പിൽ വീണ്ടും തീ കത്തിക്കുന്നുണ്ട്
ശരിക്കും നാം ചെയ്യാറുള്ളതുപോലെ തന്നെ-
അവർ ചായ കുടിക്കുകയാണെന്ന് എനിക്കിപ്പോഴറിയാം,
ഒരു കപ്പ് അവർ എനിക്കുതന്നെങ്കിലെന്ന് ആഗ്രഹമുണ്ട്
യക്ഷികളുണ്ടാക്കുന്ന ഉണക്കമുന്തിരി കെയ്ക്കും.

This poem is Malayalam Translation of the poem "Dusk in Autumn" by Sara Teasdale