Sensation/Αισθηση Poem by Mary Skarpathiotaki

Αίσθηση
Γεύομαι το άνθος,
των χειλιών σου
ρουφώ διαρκώς
τη γύρη μοναδικών στιγμών!
Αέναα
Άδολα δική σου ήμουνα
εξ αρχής του κόσμου..
Αγγίζω σε,
νοητέ μου, Ορίζοντα

Τίποτε δεν με γοητεύει περισσότερο τώρα
Να μ'αγκαλιάσει
η μορφή σου
η γαλήνια.

Θάλασσα μου
και ανάσα.

Άγγιγμαμου αγγελικό
Μορφή και θαύμα.

Άνθρωπε,
με κόβει μόνον
η δειλία μου!

Απόψε,
σκέπασε με ολόγυρα
με τα ωραία σου μαλλιά
θέλω να σε νιώσω
και να σε ονειρευτώ..

® Μαίρη Σκαρπαθιωτάκη 🌷



Sensation


I enjoy the blossom,
of your lips
I suck constantly
unique moments pollen!
Amen
Adola I was yours
from the beginning of the world..
I touch you,
I mean, Horizon

Nothing fascinates me more now
Hug me
your form
the serene.

My sea
and breath.

Touching my angel
Form and miracle.

Man,
it just cuts me off
  my cowardice!

Tonight,
cover it all over
with your beautiful hair
I want to feel you
and dream of you..

® Mary Skarpathiotaki 🌷