Verkrampt zijn de billen
steeds samengeknepen
we willen wel gillen
dat niets onbegrepen
want alles is goed
en alles dat kan
met angst om het even
dat men leeft zonder plan
en toch, alles willen weten
of het nu vrouw of het man
maar Pan heeft zijn potje
op ‘t vuurtje gesmeten
voor klagers die zweten
en beter weten
en frusties die vriezen
verliezen vergeten
en galmen van zuur
staat zijn pot op 't vuur
ze zijn het recept
voor zijn duldzame weten
een beetje van dit
en een beetje van dat
want wat hij heeft gekookt
dat maakt ons allen zat
puristen die smelten
juristen op stelten
achter de feministen
wat een prachtig gebaar
het eten is klaar,
komt nu allen
maar vreten....
het eten is klaar! M
This poem has not been translated into any other language yet.
I would like to translate this poem