Stari Most Poem by Madrason .

Voordat we door het monster werden verslonden
werd er juist daar zo enorm goed verbonden
vanwaar ontpopte zich het sluimerend gevaar
waar lagen de wapens van de splijtzwam klaar
de jongens en meisje doken er in het water
het oude verbond het nieuwe, hoor het geklater
maar later, wie had het ooit kunnen bevroeden
werden buren vijand en bruggen vernield
waar we ooit arm in arm zaten geknield
als broeders en zusters, wie kon dit vermoeden
verraad, dood en verderf, overal op straat
en zelfs op je eigen portiek, op jouw eigen erf
was je niet veilig voor blikken die vogels verschrikken
niets is meer ooit, nooit meer is het er hier
geen liefde, maar verveling en haat, geen vertier
alsof de mijnen ondermijnend zijn blijven liggen
als blindgangers die een ieder bedriegen
met op elk moment een wreed verstoorde rouwstoet
welke plechtig het laatste respect tracht te betonen
nog vaker zal men de stilte met angst dan weer honen
er is geen stilte voor inkeer, geen vertrouwen meer
er is geen stilte tot inkeer, geen oude brug, niets meer
van wat ons nog terug ……………..
niets meer
van wat ons nog terug. M