Te Laat Loopt Altijd Hard Poem by Madrason .
Te Laat Loopt Altijd Hard
Ze liep gehaast door de donkere gang
van het betonnen gebouw dat in de verte lampen had
op de uitgang toe kwam het daglicht sijpelend naar binnen
maar achter haar heen rende het verleden dat vol verwijten
met bevleugelde wieken van haar donkere gewaad
de achtervolging had ingezet, was het dan te laat om
opnieuw te beginnen en alles maar dan ook alles
eindelijk eens los te laten?
This poem has not been translated into any other language yet.
I would like to translate this poem
Delivering Poems Around The World
Poems are the property of their respective owners. All information has been reproduced here for educational and informational purposes to benefit site visitors, and is provided at no charge...
2/21/2026 5:22:14 AM # 1.0.0
